NEKROLOG, KEMAL MAHIĆ, 09.10.1948-10.01.2024

                                                                                NEKROLOG

                                                                            KEMAL MAHIĆ

                                                                    09.10.1948-10.01.2024

                                                                         Ljubuški-Sarajevo

                                                                “Samo duša zna šta je ljubav”

                                                                                – RUMI-

Dana 10. Januara 2024. godine se iznenada ugasio život jednog divnog čovjeka – dragog muža, brižnog oca, dobrog brata i bliskog rođaka, kojeg smo smatrali bratom.

Iznenadna bolest – kratka i opasna, odvojila ga je od svih nas.  Sudbina zna biti neoprostivo okrutna.

Jer je Kemal bio uvijek vedar, blag i nasmijan, dragocjen sagovornik.

Naš Kemo je posebno plijenio svojom staloženošću, širinom, radošću života i mirom čovjeka od pera – pjesnika duše i zaljubljenika istorije. To unutarnje zadovoljstvo izbija samo iz čovjeka zadovoljnog životom, ispunjenog radošću svoje male i naše velike porodice…

Otac Hasan i draga majka Nura su ti podarili sve lijepo što može dati srce roditelja. Umio si to dograditi i prezentirati na najljepši način svima nama.

Fahra – tvoj vjerni životni drug je cijelog tvog života bila nepresušni izvor tvoje ljubavi i životne energije.

Mahir i Meran su divni, brižni sinovi. Dali su vašoj porodici snagu svojim zajedništvom i poštovanjem roditelja.

A posebna zvijezda na vašem nebu je kćerka i sestra Mirvana – divna kao proljetni cvijet, pametna i blaga, puna razumjevanja za ovaj čudesni svijet.

Sestra Kemila te je uvijek brižno gledala, ispunjavali ste jedno drugom želje ovog svijeta.

Dragi Kemo, ponosni smo da si bio dio našeg života i porodice.

Bio si vrijedan kulturni radnik. Ponosni smo i na taj segment tvog života i rada!

Puno si pisao o Ljubušacima, o vaznim događajima i ličnostima, o dragim ljudima! Pisao si na svoj specifičan način, okom historičara i ljepotom riječi punih vrijednih sjećanja…

Naš Kemo je plijenio blagošću podgleda i snagom riječi. Uvijek spreman na razgovor i priču o onom nekada i o ovome vremenu sada. Zagledan u Sarajevo, a dušom u Hercegovini – uvijek je spajao sve komade života u cjelovitu i lijepu Bosnu i Hercegovinu. Taj san je ponio sa sobom u oku i duši…

Dragi Kemo, počivaj u miru! Rahmet ti veliki dobroj duši.

Porodice: Mahić, Konjhodžić, Smajić i Erkočević

 

1781 Posjeta 4 Posjeta danas